Prag’a ilk kez gelen herkes aynı soruyla başlıyor: “Nerede kalmalı?” Çünkü bu şehirde konakladığın mahalle, tüm deneyimini değiştiriyor. Old Town’da kalırsan kapıyı açtığın anda tarihin içine düşüyorsun; çan sesleri, taş sokaklar, sabahın erken saatlerinde bile yaşayan bir meydan… Biraz daha dışarı çıkınca Vinohrady’de kendini kahve kokulu, ağaçlı caddelerde buluyorsun. Karlin’de ise tasarım kafeler, modern apartmanlar…
Prag’da bazı yerler sadece görülmez, yaşanır. Charles Bridge de onlardan biri. İlk bakışta taş bir köprü gibi dursa da birkaç adım sonra bunun bir geçiş noktası değil, şehrin kalbi olduğunu anlıyorsun. 1400’lü yıllardan beri Old Town ile Malá Strana’yı birbirine bağlayan bu köprüden kralların alayları geçmiş, tüccarlar yürümüş, savaşlar ve seller yaşanmış. Yani sadece manzara…
Prag Kalesi uzaktan bakınca sadece büyük görünüyor, ama yanına yaklaştıkça ağırlaşıyor; sanki taş değil de tarih üst üste yığılmış gibi. Kapıdan içeri girerken garip bir his çöküyor insana, çünkü burada sadece krallar yaşamamış, biraz sır, biraz korku, biraz da efsane kalmış. Ve her avluda başka bir hikâye fısıldanıyor. Prag Kalesi sadece güzel bir manzara noktası…
Prag’da bazı sokaklar sadece taş değildir. Bazıları cümle taşır. Bazıları gölge taşır. Bazıları ise bir yazarın ayak izini… Kafka’yı okurken insanın içini kaplayan o tuhaf his var ya sanki rüyayla gerçek arasında sıkışmışsın gibi işte Prag tam olarak öyle bir şehir. Sis kalkınca kuleler değil, metaforlar beliriyor. Köprüden geçenler değil, karakterler yürüyor gibi. Hazırsan, Kafka’nın…